دعای عهد

     دعای عهد                                   

ازحضرت صادق علیه السلام منقول است که هرکه چهل صباح این عهد را بخواند از یاوران قائم ما باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد خدا او را از قبر بیرون آورد که در خدمت آن حضرت باشد و حقّتعالى به هر کلمه هزار حسنه او را کرامت فرماید و هزار گناه از او محو کند و آن عهد اینست:

اَللّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظیمِ وَرَبَّ الْکُرْسِىِّ الرَّفیعِ وَرَبَّ الْبَحْرِ

خدایا اى پروردگار نور بزرگ و پروردگار کرسى بلند و پروردگار دریاى

الْمَسْجُورِ وَمُنْزِلَ التَّوْراهِ وَالاْنْجیلِ وَالزَّبُورِ وَرَبَّ الظِّلِّ وَالْحَرُورِ

جوشان و فرو فرستنده تورات و انجیل و زبور و پروردگار سایه و آفتاب داغ

وَمُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ وَرَبَّ الْمَلاَّئِکَهِ الْمُقَرَّبینَ وَالاْنْبِی اَّءِ

و فرو فرستنده قرآن برزگ و پروردگار فرشتگان مقرب و پیمبران

وَالْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِوَجْهِکَ الْکَریمِ وَبِنُورِ وَجْهِکَ

و مرسلین خدایا از تو خواهم به ذات بزرگوارت و به نور جمال

الْمُنیرِ وَمُلْکِکَ الْقَدیمِ یا حَىُّ یا قَیُّومُ اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى اَشْرَقَتْ

تابانت و فرمانروائى دیرینه ات اى زنده اى پاینده از تو خواهم بدان نامت که روشن شد

بِهِ السَّمواتُ وَالاْرَضُونَ وَبِاسْمِکَ الَّذى یَصْلَحُ بِهِ الاَْوَّلُونَ

بدان آسمانها و زمینها و بدان نامت که صالح و شایسته گشتند بدان پیشینیان

وَالاْخِرُونَ یا حَیّاً قَبْلَ کُلِّ حَی وَیا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَی وَیا حَیّاً حینَ لا

و پسینیان اى زنده پیش از هر موجود، و اى زنده پس از هر موجود زنده و اى زنده در آن هنگام که

حَىَّ یا مُحْیِىَ الْمَوْتى وَمُمیتَ الاْحْیآءِ یا حَىُّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَللّهُمَّ

زنده اى وجود نداشت اى زنده کن مردگان و اى میراننده زندگان اى زنده اى که معبودى جز تو نیست خدایا

بَلِّغْ مَوْلانَا الاْمامَ الْهادِىَ الْمَهْدِىَّ الْقآئِمَ بِاَمْرِکَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ و

برسان به مولاى ما آن امام راهنماى راه یافته و قیام کننده به فرمان تو که درودهاى خدا بر او و

عَلى ابآئِهِ الطّاهِرینَ عَنْ جَمیعِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ فى مَشارِقِ

پدران پاکش باد از طرف همه مردان و زنان با ایمان در شرقهاى

الاْرْضِ وَمَغارِبِها سَهْلِها وَجَبَلِها وَبَرِّها وَبَحْرِها وَعَنّى وَعَنْ

زمین و غربهاى آن هموار آن و کوهش ، خشکى آن و دریایش ، و از طرف من و

والِدَىَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَهَ عَرْشِ اللَّهِ وَمِدادَ کَلِماتِهِ وَما اَحْصاهُ

پدر و مادرم درودهائى هموزن عرش خدا و شماره کلمات و سخنان او و آنچه را دانشش احصاء

عِلْمُهُ وَاَحاطَ بِهِ کِتابُهُ اَللّهُمَّ اِنّى اُجَدِّدُ لَهُ فى صَبیحَهِ یَوْمى هذا

کرده و کتاب و دفترش بدان احاطه دارد خدایا من تازه مى کنم در بامداد این روز

وَما عِشْتُ مِنْ اَیّامى عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَهً لَهُ فى عُنُقى لا اَحُولُ

و هر چه زندگى کنم از روزهاى دیگر عهدو پیمان و بیعتى براى آن حضرت در گردنم که هرگز از آن سرنه پیچم

عَنْها وَلا اَزُولُ اَبَداً اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ اَنْصارِهِ وَاَعْوانِهِ وَالذّابّینَ

و دست نکشم هرگز، خدایا قرار ده مرا از یاران و کمک کارانش و دفاع کنندگان

عَنْهُ وَالْمُسارِعینَ اِلَیْهِ فى قَضآءِ حَوآئِجِهِ وَالْمُمْتَثِلینَ لاِوامِرِهِ

از او و شتابندگان بسوى او در برآوردن خواسته هایش و انجام دستورات و اوامرش

وَالْمُحامینَ عَنْهُ وَالسّابِقینَ اِلى اِرادَتِهِ وَالْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ

و مدافعین از آن حضرت و پیشى گیرندگان بسوى خواسته اش و شهادت یافتگان پیش رویش

اَللّهُمَّ اِنْ حالَ بَیْنى وَبَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذى جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِکَ حَتْماً

خدایا اگر حائل شد میان من و او آن مرگى که قرار داده اى آن را بر بندگانت حتمى

مَقْضِیّاً فَاَخْرِجْنى مِنْ قَبْرى مُؤْتَزِراً کَفَنى شاهِراً سَیْفى مُجَرِّداً

و مقرر پس بیرونم آر از گورم کفن به خود پیچیده با شمیشر آخته و نیزه برهنه

قَناتى مُلَبِّیاً دَعْوَهَ الدّاعى فِى الْحاضِرِ وَالْبادى اَللّهُمَّ اَرِنىِ

پاسخ ‌گویان به نداى آن خواننده بزرگوار در شهر و بادیه خدایا بنمایان به من

الطَّلْعَهَ الرَّشیدَهَ وَالْغُرَّهَ الْحَمیدَهَ وَاکْحَلْ ناظِرى بِنَظْرَهٍ منِّى اِلَیْهِ

آن جمال ارجمندو آن پیشانى نورانى پسندیده را و سرمه وصال دیدارش را به یک نگاه به دیده ام بکش

وَعَجِّلْ فَرَجَهُ وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَاَوْسِعْ مَنْهَجَهُ وَاسْلُکْ بى مَحَجَّتَهُ

و شتاب کن در ظهورش و آسان گردان خروجش را و وسیع گردان راهش را و مرا به راه او درآور

وَاَنْفِذْ اَمْرَهُ وَاشْدُدْ اَزْرَهُ وَاعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ وَاَحْىِ بِهِ عِبادَکَ

و دستورش را نافذ گردان و پشتش را محکم کن و آباد گردان خدایا بدست او شهرها و بلادت را و زنده گردان بوسیله اش بندگانت را

فَاِنَّکَ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ

زیرا که تو فرمودى و گفته ات حق است (که فرمودى ): ((آشکار شد تبهکارى در خشکى و دریا بخاطر کرده هاى

اَیْدِى النّاسِ فَاَظْهِرِ الّلهُمَّ لَنا وَلِیَّکَ وَابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمّى بِاسْمِ

مردم )) پس آشکار کن براى ما خدایا نماینده ات را و فرزند دختر پیامبرت که همنام

رَسُولِکَ حَتّى لا یَظْفَرَ بِشَىْءٍ مِنَ الْباطِلِ اِلاّ مَزَّقَهُ وَیُحِقَّ الْحَقَّ

رسول تو است تا دست نیابد به هیچ باطلى جز آنکه از هم بدراند و پابرجا کند حق را

وَیُحَقِّقَهُ وَاجْعَلْهُ اَللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِکَ وَناصِراً لِمَنْ لا یَجِدُ

و ثابت کند آن را و بگردان آن بزرگوار را خدایا پناهگاه ستمدیدگان بندگانت و یاور کسى که جز تو

لَهُ ناصِراً غَیْرَکَ وَمُجَدِّداً لِما عُطِّلَ مِنْ اَحْکامِ کِتابِکَ وَمُشَیِّداً لِما

یاورى برایش یافت نشودو تازه کننده آن احکامى که از کتاب تو تعطیل مانده و محکم کننده آنچه

وَرَدَ مِنْ اَعْلامِ دینِکَ وَسُنَنِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَاجْعَلْهُ

رسیده از نشانه هاى دین و آئینت و دستورات پیامبرت صلى اللّه علیه و آله و قرارش ده

اَللّهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِن بَاْسِ الْمُعْتَدینَ اَللّهُمَّ وَسُرَّ نَبِیَّکَ مُحَمَّداً

خدایا از آنانکه نگاهش دارى از صولت و حمله زورگویان خدایا شاد گردان (دل ) پیامبرت محمد

صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ بِرُؤْیَتِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ عَلى دَعْوَتِهِ وَارْحَمِ

صلى اللّه علیه و آله را به دیدارش و هم چنین هم که در دعوتش از آن حضرت پیروى کرد و رحم کن

اسْتِکانَتَنا بَعْدَهُ اَللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّهَ عَنْ هذِهِ الاْمَّهِ بِحُضُورِهِ

به بیچارگى ما پس از آن حضرت ، خدایا بگشا این اندوه را از این امت به حضور

وَعَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ اِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعیداً وَنَریهُ قَریباً بِرَحْمَتِکَ یا

امام زمان و شتاب کن براى ما در ظهور آن جناب که اینان ظهورش را دور پندارند ولى ما نزدیک مى بینیم به مهرت اى

اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

مهربانترین مهربانان

پس سه مرتبه دست بر ران راست خود مى زنى و در هر مرتبه مى گویى : «  اَلْعَجَلَ الْعَجَلَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ  »